Twee jaar werd het uitgesteld, maar nu kon het weer: de jaarlijkse AGM, ofwel the Annual General Meeting. Bedoeld om afvaardigingen van de vriendenstichtingen bij te praten, met elkaar van gedachten te wisselen en plannen af te stemmen. Allemaal gericht op groei van het dorp en haar idealen: vrede tussen verschillende bevolkingsgroepen in Isra\u00ebl, een betere samenleving.<\/p>\n\n\n\n
Dit jaar zijn er delegaties vanuit de VS, het VK, Duitsland, Frankrijk, Itali\u00eb, en met vier bestuursleden is ook Nederland sterk vertegenwoordigd.<\/p>\n\n\n\n
Al weken ontvingen we allerlei schema\u2019s met informatie, lijsten met deelnemers, werden er aankomsttijden uitgewisseld en afspraken gemaakt.<\/p>\n\n\n\n
In een onrustige tijd, terwijl er binnen Europa een oorlog woedt, en ook in Isra\u00ebl het geweld weer oplaaide, en na reisbeperkingen vanwege covid, voelde het reizen weer als een hele onderneming.<\/p>\n\n\n\n
Maar uiteindelijk druppelen de gasten nu binnen; morgen, 5 mei, verzamelen we ons voor een eerste gezamenlijke avond ter kennismaking.<\/p>\n\n\n\n
Mijn eerste indrukken: ik ben duidelijk weer in het Midden-Oosten. Ik herken de roep van de palmduif die mij herinnert aan Irak. Er blaten geiten, ik kijk uit over het dal, waar hooi en stro ligt te drogen, waar droge velden klaarliggen om weer bewerkt te worden.<\/p>\n\n\n\n
Veel auto\u2019s met vlaggetjes tijdens de rit hierheen: Isra\u00ebl viert zijn stichting. In het dorp zijn ze niet zo van vlagvertoon.<\/p>\n\n\n\n
Ik ben benieuwd wat deze week ons brengt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"